Poczta na ziemiach polskich

Na polskich ziemiach aż do połowy szesnastego wieku

istniała jedynie poczta urzędowo-państwowa, obsługiwana

przez posłańców. Również w Polsce pierwszą pocztę  o

charakterze publicznym zorganizował Włoch Prosper

Prowana za czasów Zygmunta Augusta w 1558 roku.

Obsługiwała ona trasę z Krakowa do Wenecji, a od 1562 już

pod przewodnictwem Krzysztofa Taxisa również do Wilna. Po

okresie stagnacji za czasów królów elekcyjnych nastąpiła

reorganizacja poczty za czasów króla Stanisława Augusta

Poniatowskiego. Poczta stała się dostępna dla wszystkich,

zapewniono też tajemnicę korespondencji, zreorganizowano

system opłat za usługi pocztowe. Podczas zaborów na

terytorium Polski w obrębie każdego zaborcy panowały inne

systemy pocztowe. Dopiero po odzyskaniu niepodległości

pocztą jako przedsiębiorstwem zajęło się Ministerstwo Spraw

Wewnętrznych a później poczt i telegrafów.